«Άκρως “διαβρωτικά” φαινόμενα για τη Δημοκρατία» χαρακτηρίζει σε άρθρο του τις αποκαλύψεις για τις παρακολουθήσεις ο τέως Πρόεδρος της Δημοκρατίας!!!

Εκτός κάδρου και για την υπόθεση Χατζηδάκη προσπαθεί να βγάλει ο κυβερνητικός εκπρόσωπος τον πρωθυπουργό.

● Για «αυτογελοιοποίηση» κάνει λόγο ο ΣΥΡΙΖΑ

● «Ο “φυγάς” δεν πείθει πια κανέναν», τονίζει το ΜέΡΑ25

Την ώρα που όλο και περισσότερο σφίγγει ο κλοιός γύρω από τον Κυριάκο Μητσοτάκη για το σκάνδαλο των υποκλοπών, μετά και τις νέες αποκαλύψεις της εφημερίδας «Documento» για την παρακολούθηση του νυν υπουργού Εργασίας, Κωστή Χατζηδάκη, από την ΕΥΠ, νέα παρέμβαση για την υπόθεση των παρακολουθήσεων πραγματοποίησε ο τέως Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Προκόπης Παυλόπουλος, με νέες βολές προς την κυβέρνηση για το περιβόητο νομοσχέδιο για τη λειτουργία της ΕΥΠ που η τελευταία ψήφισε και γενικότερα για το σκάνδαλο.

Με άρθρο του που αναρτήθηκε χθες στον ιστότοπο του ομίλου «Αριστόβουλος Μάνεσης», με τίτλο

«Η Αντιπροσωπευτική Δημοκρατία στον “Κύκλο με την Κιμωλία”.

Με αφορμή και το πολιτικό “άγος” των τηλεφωνικών υποκλοπών», ο κ. Παυλόπουλος κάνει, μεταξύ άλλων, λόγο για «άκρως προβληματικά, ως “διαβρωτικά” για τη Δημοκρατία, φαινόμενα των τηλεφωνικών υποκλοπών» και τονίζει ότι «οι προσφάτως ψηφισθείσες νομοθετικές ρυθμίσεις, όχι μόνο δεν επιφέρουν κάποιες ουσιαστικές βελτιώσεις στις ισχύουσες ατελέστατες διατάξεις, αλλ’ αφήνουν στο περιθώριο -ή και στο “σκοτάδι”– την κατά τις διατάξεις του άρθρου 19 παρ. 2 του Συντάγματος αρμόδια για τη διασφάλιση του απορρήτου των επικοινωνιών ανεξάρτητη αρχή, ήτοι την ΑΔΑΕ, καθιστώντας έτσι δυσχερή ή και αδύνατη την άσκηση κρίσιμων, εν προκειμένω, αρμοδιοτήτων της».

Τα «ρήγματα»

Μιλά ακόμα για «“ρήγματα” που προκαλούνται εδώ και καιρό στη θωράκιση θεμελιωδών, συνταγματικώς κατοχυρωμένων δικαιωμάτων. Όπως συμβαίνει στην περίπτωση των τηλεφωνικών υποκλοπών», στέλνοντας μήνυμα για δράση στην Κοινωνία των Πολιτών και σημειώνει ότι «η προσχηματική επίκληση δήθεν “δημόσιου συμφέροντος”, το οποίο μάλιστα “αυτοαναιρείται” κανονιστικώς εξαιτίας της εσκεμμένης “υπερχειλούς” νομικής αοριστίας του -π.χ. επίκληση της, ούτως ή άλλως αόριστης, νομικής έννοιας της εθνικής ασφάλειας μ’ ευρύτατο περιεχόμενο, ουσιαστικώς ανεπίδεκτο αποτελεσματικού δικαστικού ελέγχου-, προκειμένου να δικαιολογηθούν κρατικές παρεμβάσεις που θίγουν τον ίδιο τον πυρήνα Θεμελιωδών Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, χειροτερεύει ακόμη περισσότερο τη θέση των υπευθύνων για τέτοιες ανεπίτρεπτες παρεμβάσεις.

Διότι, επιπλέον, με τον τρόπο αυτόν, αλλοιώνουν, και μάλιστα ενσυνειδήτως, την ίδια την έννοια και τη θεσμική λειτουργία του δημόσιου συμφέροντος κατά το Σύνταγμα».

Και καταλήγει διερωτώμενος αν η δικαστική εξουσία «θα βρει υπό τις συγκεκριμένες κρίσιμες περιστάσεις το θάρρος να υπερασπισθεί τη “φυσική” αποστολή της, αναδεικνυόμενη σε υπεύθυνο “θεματοφύλακα” του Κράτους Δικαίου, διατηρώντας έτσι “ζωντανή” και την ελπίδα ότι ο ζοφερός “επιμενίδειος ύπνος” της Πολιτικής Κοινωνίας δεν είναι “νομοτελειακός”».

Την ίδια ώρα, το μέγαρο Μαξίμου, μετά τις καταιγιστικές νέες αποκαλύψεις για την παρακολούθηση Χατζηδάκη, υποχρεώθηκε -δια του κυβερνητικού εκπροσώπου Γιάννη Οικονόμου- να υποχωρήσει από τη γνωστή γραμμή άμυνάς του περί «Αισώπειων μύθων» και τώρα να πει ότι η Δικαιοσύνη προχωρά τη διερεύνηση, «ώστε να διαλευκανθεί κάθε πτυχή, ακόμα και το εάν στο εσωτερικό της ΕΥΠ αναπτύχθηκαν δραστηριότητες εκτός πλαισίου».

Βέβαια, επέμεινε και πάλι να προσπαθεί να βγάλει τον ίδιο τον πολιτικό προϊστάμενο της ΕΥΠ, δηλαδή τον πρωθυπουργό, από το κάδρο των ευθυνών του, ισχυριζόμενο ότι «είναι αδιανόητο να υπονοείται ότι τελούσε σε γνώση του ή, πολύ περισσότερο, ότι είχε δώσει εντολή να παρακολουθούνται άνθρωποι που συμπορεύεται μαζί τους επί δεκαετίες ή και κρατικοί αξιωματούχοι, μαζί με τους οποίους αντιμετώπισε επιτυχώς μείζονα ζητήματα για την πατρίδα», ενώ μίλησε για «ύπαρξη ρυπαρών δικτύων, τα οποία συνεργάζονται με συγκεκριμένα ΜΜΕ, διοχετεύοντάς τους υλικό που μένει να αποδειχθεί ο βαθμός αληθείας του», υποστηρίζοντας πως «ο σκοπός αυτών των κυκλωμάτων είναι η μετατροπή της δημόσιας ζωής σε βούρκο και η επιστροφή σε αλήστου μνήμης εποχές, όταν η πολιτική στην Ελλάδα κινούνταν στον ρυθμό “κασετών”».

Δηλώσεις Χατζηδάκη

Εν τω μεταξύ, σε δήλωση για τις αποκαλύψεις αυτές προχώρησε και ο ίδιος ο Κωστής Χατζηδάκης, ο οποίος δε διέψευσε τις δημοσιευμένες συνομιλίες του και καθόλου δεν απέκλεισε ότι παρακολουθούνταν από την ΕΥΠ, παρότι και αυτός επιχείρησε να βγάλει τον Κυρ. Μητσοτάκη από το κάδρο των ευθυνών του, λέγοντας ότι «σε καμία περίπτωση δεν πιστεύω ότι ο πρωθυπουργός, με τον οποίο έχουμε άριστη συνεργασία και με τιμά με τη φιλία του τόσα χρόνια, υπάρχει έστω και η παραμικρή πιθανότητα να εμπλέκεται σε όλη αυτή την ιστορία».

Αλλά ανέφερε πως «η όλη υπόθεση ωστόσο που απασχολεί τον δημόσιο βίο από τον Αύγουστο δεν παύει να είναι δυσώδης», υποστηρίζοντας ότι «η ακατάσχετη σεναριολογία και ονοματολογία, η απίστευτη πολιτική εμπάθεια και οι απροκάλυπτες σκοπιμότητες επιδεινώνουν ακόμα περισσότερο την κατάσταση» και καταλήγοντας ότι «η Δικαιοσύνη οφείλει να αντιμετωπίσει το όλο αυτό ζήτημα γρήγορα και σφαιρικά, οδηγώντας στην τιμωρία όλους όσοι καθ’ οιονδήποτε τρόπο έχουν παρανομήσει στη συγκεκριμένη υπόθεση.

Είναι θέμα Δημοκρατίας!!!»

«Μετά και τα αδιάσειστα στοιχεία για την παρακολούθηση Χατζηδάκη από την ΕΥΠ, ο κ. Μητσοτάκης άφησε πια τις φαιδρές δικαιολογίες πως οι αποκαλύψεις τόσων μηνών ήταν μυθεύματα και πέρασε στην αυτογελοιοποίηση:

Δεν γνώριζε ο ίδιος που είχε την ευθύνη της ΕΥΠ ότι η υπηρεσία παρακολουθεί τον υπουργό του…», σχολίασε ο ΣΥΡΙΖΑ, επισημαίνοντας πως «επειδή δεν υπάρχει ούτε ένας Έλληνας που να τον πιστεύει, περιμένουμε μία ξεκάθαρη απάντηση:

Ποιοι είναι οι λόγοι εθνικής ασφαλείας που οδήγησαν την εισαγγελέα της ΕΥΠ, κ. Βλάχου, να υπογράψει τουλάχιστον έξι διατάξεις για την παρακολούθηση του κ. Χατζηδάκη, δεδομένου ότι αυτή συνεχιζόταν για τουλάχιστον έναν χρόνο» και καλώντας τον κυβερνητικό εκπρόσωπο «να μας πει συγκεκριμένα ποιοι είναι τα “ρυπαρά δίκτυα που δίνουν στοιχεία και διοχετεύουν υλικό;;;”

Ο πρώην διοικητής της ΕΥΠ, κ. Κοντολέων;

Ο πρώην γ.γ. του πρωθυπουργού κ. Δημητριάδης;

Η εισαγγελέας της ΕΥΠ, κ. Βλάχου;

Κάποιος άλλος και, αν ναι, ποιος;»

Νωρίτερα, είχε σημειώσει πως ο Κυρ. Μητσοτάκης «δεν έπαιζε απλά θέατρο όταν έκανε και τον θιγμένο, λέγοντας πώς “είναι δυνατόν να υπονοείτε ότι παρακολουθούσα εγώ υπουργό της κυβέρνησης;

Ντροπή σας, μόνο που το υπονοείτε”, αλλά έλεγε συνειδητά ψέματα στους πολιτικούς του αντιπάλους, τους υπουργούς και τους βουλευτές του και στον ελληνικό λαό».

Ο εκπρόσωπος Τύπου του ΜέΡΑ25, Μιχάλης Κριθαρίδης, σχολίασε ότι «οι αποκαλύψεις για τις υποκλοπές συνεχίζονται και μάλιστα και με αποδείξεις, όπως ακριβώς ζήτησε ο πρωθυπουργός στη Βουλή, για τον υπουργό του κ. Χατζηδάκη, και, παρ’ όλα αυτά, ο κ. Μητσοτάκης συνεχίζει να παριστάνει τον ανήξερο.

Δεν πείθει κανέναν, όμως, πια ο φυγάς».

Προσθέστε στους σελιδοδείκτες το μόνιμο σύνδεσμο.

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.